Oorspronkelijk gepubliceerd in juli 2026
België - Senegal, WK 2026
Inleiding
Zelf hebben wij vroeger ook nog gevoetbald en niet geheel onverdienstelijk. (De doelpunten die wij gedurende al die jaren hebben gescoord, zijn nauwelijks op één hand te tellen.) Helaas vertoonden wij onze kunsten voor het merendeel in de Lichtaartse bossen, waar de scouts van Anderlecht de weg kwijt waren geraakt, anders had u ons vandaag wellicht op het scherm gezien op de plek waar mannen zoals Kevin De Bruyne en Marc Vertongen hun kunsten vertonen. En misschien waren wij het geweest die tweemaal tegen Senegal hadden gescoord en onze ploeg naar de volgende ronde hadden geloodst. Niet dus! Wij zijn trouw gebleven aan Lichtaart en nadien ook aan Olen United.
Eens onze beste speeljaren achter de rug, kregen wij de vraag om in de voetbalwereld te blijven, om onze ervaring ten dienste te stellen van de mensheid. Met deze goede daad voor ogen hebben we ons op het trainersvak gestort. Thuis dan wel, want ondanks alle mooie beloften werden we als trainer te duur bevonden voor de clubs uit de Kempen. Overal koos men voor een goedkoper iemand "met meer praktische ervaring". Niemand van hen dacht aan de lange termijn.
Onze impact op het wereldvoetbal was dus in praktijk nihil, maar wie denkt dat onze inzichten daarmee verloren zijn gegaan, heeft het mis. Het is namelijk in deze periode, zo donker als de eerste helft van de jaren 80, dat wij zijn begonnen aan L'histoire de ma Vie, het schriftje met de compilatie van onze voetbalinzichten. Daarmee waren we klaar voor de grote clubs.
... maar het is dat schriftje dat een drietal weken geleden is gestolen. Gewoon, overdag, wij keken om en het was weg. Al onze aantekeningen -onze tactische plannetjes, ons exclusief spelinzicht, onze "hoe stop ik een penalty"-gids, de altijd van pas komende "drie vuistregels voor een succesvolle strafschop" alsmede "Kampioen spelen: een aanzet", alles, van de jaren 80 tot nu, alles was weg. De politie kon niks doen, bij gebrek aan verdachten maar op zoek gaan naar dat select clubje, dat was al teveel gevraagd.
Toen zagen wij in de nacht van maandag op dinsdag 29-30 juni 2026 de tactische beslissingen van Rudy Garcia tijdens de match tegen Senegal.
De dief ontmaskerd
Hij is de dief, het kan bijna niet anders, want na bijna anderhalf uur geklungel en een 2-0 achterstand, pakte hij uit met de oplossingen die haarfijn stonden uitgelegd in ons boekje. Regel 1: "Als de ploeg niet marcheert, haal de sterspelers naar de kant. Garcia haalt Debruyne en Doku eraf. Regel 2: "Als dat niet helpt, viseer de beste man op het veld". Garcia haalt ook De Cuyper naar de kant. Regel 3: "Breng Lukaku erin of haal hem eruit". Garcia doet het eerste. Regel 4: "Hoed u voor 'live' coaching. Los kruiswoordraadsels op". Iedereen kon het zien op tv. Regel 6: "Scheld uw makkers uit of sla hen eens goed in mekaar". Tielemans en Meunier gingen bijna met elkaar op de vuist. Om niets, zouden zij later zeggen, maar het scheelde weinig of de ene had de drinkbus van de andere vergiftigd.
Het resultaat was voorspelbaar: de duivels walsten na deze ingrepen over Senegal heen, scoorden drie keer en gingen door naar de volgende ronde. Wij hadden vooraf gerekend op het ontslag van Garcia en de roep om een trainer met een uitgebreide theoretische achtergrond (waarbij we ook aan onszelf hadden gedacht) maar nu Senegal voor de bijl is gegaan -op basis van ONZE inzichten, gekopieerd uit ONS schriftje- is er geen sprake meer van ontslag. Garcia wordt bejubeld en mag blijven.
Wat zegt de wetenschap?
Wij verzinnen dit niet. Ook hoogleraar sportpsychologie Filip Boen (KULeuven) en Noors sportpsycholoog Geir Jordet leunen aan bij onze standpunten, zo lazen wij nadien in "De Morgen". Door De Bruyne en Doku naar de kant te halen, slaat Garcia volgens Jordet twee vliegen in één klap: (1) De Bruyne, (2) Doku" (1) Garcia creëert de mentale ruimte voor de rest van de ploeg om op te staan én 2) Garcia brengt nieuwe spelers in die nog niet in de negatieve spiraal verwikkeld zijn. Het is anders geformuleerd dan in ons schriftje maar het komt op hetzelfde neer. Idem voor de ruzie tussen Trossard en Tielemans. Het had niets te maken met het feit dat beider namen beginnen met een 'T', zoals algemeen wordt gedacht. "Ze geven hiermee aan dat ze zich niet naar de slachtbank laten leiden", zegt Boen en "je ziet je leiders op het veld weigeren zich over te geven" zag Jordet. De wetenschap is het eens met ons en omgekeerd.
Ook de leer der kantelpunten sluit nauw aan bij onze inzichten. Dat blijkt uit de analyse van Lukaku's aansluitingstreffer in de 85ste minuut van de reguliere speeltijd (België-Senegal). “Het is een scenario dat we al talloze keren zagen in het voetbal”, verklaart Jordet met veel poeha in De Morgen. “Het moment waarop het verschil tussen beide teams halveert, verandert alles. Dit is een kantelpunt.” Vergelijk dat maar eens met Regel 8 uit ons schriftje: "sta je achter, verklein dan het verschil". 't Is nog beter geformuleerd ook, vinden we. Is het bijvoorbeeld 6-2, dan kan je het verschil halveren door meteen twee keer te scoren. Dan wordt het immers 6-4. Als je het verschil vervolgens nog verder verkleint, komt er een tweede kantelpunt en als je een voetbalmatch twee keer kantelt, dan kom je terug in de beginsituatie terecht en toen was het nog 0-0 in plaats van 6-2! De redenering is van Jordet, maar het voorbeeld van ons dus nogmaals: wj zitten op dezelfde geolflengte.
Terug naar België - Senegal. In het slot van de verlengingen krijgt België een penalty. Sommigen dachten dat Lukaku die ver over ging trappen, maar het was Tielemans die hem gaf. Een sluwe persoonsverwisseling! "Keepers bereiden zich voor op strafschoppen door te bestuderen hoe een tegenstrever die trapt. Als plots iemand anders de strafschop neemt, valt een deel van die voorbereiding in duigen en raken doelmannen in de war” (Jordet). "Om kalm te blijven onder die druk heb je vertrouwen nodig" (Boen). Natuurlijk hebben ze gelijk, de heren professoren, maar aan de essentie gaan ze dit keer voorbij. Op pagina 6 van mijn verloren gegane schriftjes staat het zo; "wie scoort in de allerlaatste minuut van de allerlaatste verlenging, doet doorgaans een goede zaak". Waarom hebben ze ons hier niet geciteerd? Misschien is de desbetreffende pagina tijdens de diefstal uit het schriftje gevallen, want ze zat al los. Of misschien hebben zij deze pagina als toiletpapier gebruikt in de Verenigde Staten van Amerika, per ongeluk bijvoorbeeld. Of misschien is het nat en onleesbaar geworden uit zichzelf -ik fantaseer maar wat! Na de diefstal is niets mij nog vreemd.
Ik hoop dat Garcia mijn schriftje zo snel mogelijk terugbezorgt.
