Oorspronkelijk gepubliceerd in december 2025

Nick Bril

Maandag 8 januari 2024 in de vroege uurtjes rijdt Nick Bril, na een Nieuwjaarsfeestje in het restaurant, op de parking van restaurant "The Jane" twee keer over het lichaam van stagiair kok Joe Claridge, die daar ladderzat op de grond ligt te liggen.

Daarvoor is Nick Bril deze week voor de rechtbank verschenen. De straf die het openbaar ministerie eist, is niet min: anderhalf jaar cel, 4.400 euro boete en drie maanden rijverbod. Maar de manier waarop Nick Bril na het ongeval heeft gereageerd, roept vragen op. Het lijkt erop dat hij zich niet echt bekommerde om zijn stagiair.

In detail

Nick Bril draait met zijn Range Rover (een monster van meer dan 2 ton) om 6.20h 's ochtends uit zijn parkeerplaats. De sensor van de auto piept: er is een hindernis achter hem. Het is niet te zien in de spiegels, maar wel op het navigatiescherm van de auto. Nick Bril voelt dat hij over iets rijdt. Hij houdt even halt en rijdt dan opnieuw vooruit. Als hij uitstapt, ziet hij enkele meters achter de auto zijn hulpkok liggen. Hij doet echter niets om die te helpen; hij belt niet om hulp, hij neemt alleen een foto van het slachtoffer. Acht minuten later komt een jogger voorbij. Die ziet de man liggen en houdt halt. Bril vertelt hem dat hij "een dronken man bewusteloos heeft aangetroffen". De jogger vraagt of de hulpdiensten al zijn verwittigd. Omdat het antwoord negatief is, haast hij zich naar een nabijgelegen hotel om ze te bellen. Nick Bril belt ten slotte ook, maar hij zegt niet dat hij over de man is heen gereden. De ambulance is snel ter plaatse, om "een dronken man" op te halen. Wanneer Joe Claridge op de brancard wordt gelegd, wordt de ernst van de feiten echter duidelijk. De politie wordt erbij gehaald.

Bril stuurt ondertussen sms'jes naar zijn kennissen: "wat is er met die kerel?". "Ligt die gast achter mijn auto. KO". "Ja, ik heb gedronken. Maar mijn auto staat nog zoals geparkeerd. Ik heb niet gereden".

Twee uur later heeft hij nog 1.74 promille in zijn bloed (teruggerekend is dat 2.21 promille op het ogenblik van de feiten). Hij is met andere woorden ook stomdronken.

Verklaring Nick Bril

Dit is zijn verklaring:

"Ik heb het slot van mijn wagen geopend en ik heb er nog een zak ingelegd. De muziek stond op in mijn wagen, dat heeft het mogelijk gemaakt dat ik de signalen niet heb gehoord. Het was zeer donker. Er is een bepaald maneuver, met name achteruit draaien, om de parking af te rijden. Van het moment dat ik Joe heb zien liggen, ben ik maar met één ding bezig geweest: met Joe. Ik heb met hem gesproken, hij gaf ook een bepaalde reactie. (...) Hij leek buiten bewustzijn. Dat was toen mijn ervaring en mijn analyse. Toen ik in de combi zat, heb ik geen enkel moment het idee gehad dat ik hem had overreden."

Het proces

Je wordt er niet vrolijk van en het betert er niet op wanneer Nick Bril zich bij de start van het proces (voor het eerst) tot Joe Claridge richt met de woorden: "Er is geen dag geweest dat ik niet aan je heb gedacht". Het klinkt hol. Het slachtoffer is door zijn toedoen beide benen kwijt, lag anderhalve maand in coma en is verschillende organen kwijt. Natuurlijk kan Bril dit moeilijk uit zijn gedachten bannen. Er hangt hem daarenboven een rechtszaak boven het hoofd

(update 27jan2026) Vonnis nog even uitgesteld

De advocaat van Bril had tijdens het proces beweerd dat Bril "geïntoxiceerd" was (d.w.z.: meer -inclusief veel meer- dan 0.5 promille alcohol in het bloed had), maar dat er geen sprake was van "dronkenschap".

"Dronkenschap" houdt in dat je geen controle meer hebt over je daden. Dit moet door de politie worden vastgesteld op basis van je gedrag. Een voertuig besturen in een staat van dronkenschap is juridisch een veel zwaarder misdrijf dan sturen in geïntoxiceerde toestand.

Een gerechtsdeskundige moet nu eerst uitmaken hoe die 1.74 promille teruggerekend kan worden naar het ogenblik van de feiten, twee uur eerder. (In de tekst hiernaast schreven wij: 2.21 promille.)

Zijn advocaat doet zijn best om het licht te ontkennen. Zijn client was "geïntoxiceerd" maar niet stomdronken. En hij is in die toestand niet de openbare weg opgereden, hij reed alleen achteruit om zijn auto te verzetten.

Ongetwijfeld een pleidooi met de verzekering voor ogen.

En toch

Het gedrag van Nick Bril die nacht lijkt onbegrijpelijk harteloos. Toch moet je altijd beide kanten van een verhaal horen vooraleer je een oordeel velt, zelfs al ben je ervan overtuigd dat het dit keer niet nodig is. We hebben de getuigenis (zoals opgetekend door de politie, wat niet helemaal hetzelfde is) hierboven geciteerd. De sleutel zit in de laatste regel: "ik heb geen enkel moment het idee gehad dat ik hem had overreden". Bril zit stomdronken achter het stuur van zijn auto. Als hij uitstapt, ziet hij zijn hulpkok die op enkele meters afstand van zijn auto (niet eens in het verlengde ervan) zijn roes ligt uit te slapen. Moet hij daarvoor de hulpdiensten bellen? Uiteindelijk, na tussenkomst van de jogger, beseft hij dat hij dat beter wel doet. Daarnaast sms't hij naar het thuisfront om te laten weten wat een boel het daar is. Dat hij over het slachtoffer is gereden met zijn auto, vermeldt hij nergens omdat hij zelf, dronken als hij is, het verband niet legt. M.i. is dat de enige verklaring voor zijn gedrag na de feiten: hij beseft het niet. Of hij wil het niet beseffen.

Toch rijst ook in dit geval de vraag waarom hij dan (een tiental minuten lang) op de parking blijft staan. Ofwel rijd je in dat geval naar huis zoals je oorspronkelijk van plan was ("ik kan nu toch niks doen, hij moet gewoon zijn roes uitslapen"), ofwel vraag je om bijstand in de keuken ("kom die kerel hier eens halen, straks gebeurt er nog een ongeluk") ofwel bel je de 112. Maar hij doet niets van dit alles tot de jogger hem "wakker schudt". Ook dat is ... niet noodzakelijk harteloos, maar het doet vreemd aan.

Feit is: Nick Bril heeft het leven van een medemens verwoest door stomdronken in zijn auto te kruipen. Of hij besefte wat er gebeurd was of niet, zijn passiviteit is onverklaarbaar. Een schurk is hij niet. Nick Bril is een mens zoals u en ik, niet beter en niet slechter, maar een met een afschuwelijk merkteken achter zijn naam.