Oorspronkelijk gepubliceerd in januari 2026
Op studiereis
Toen ik deze week in de kranten las dat Wim Adriaens, "topman van de VDAB" ontslag genomen had met als reden (we citeren de topman zelf) "een deontologische fout die ik heb gemaakt in een personeelsdossier, waarvoor ik mijn verantwoordelijkheid wil nemen, (betreffende) de toekenning van een contract van bepaalde duur", en toen ik daarbovenop deze foto onder ogen kreeg ...
Afbeelding 1: Toppieman
... toen wist ik zoals altijd onmiddellijk hoe de vork aan de steel zat:
- (a) de "deontologische fout" heeft te maken met een vrouw, en 't is niet een jaargenote van mijn bomma
- (b) Wim Adriaens is van socialistische signatuur
(Ik had het bij het verkeerde eind: Wim Adriaens komt, als ex-kabinetschef van voormalig rekenwonder Philippe Muyters, uit de N-VA stal.)
Vervolgens viel mijn oog op deze foto:
Afbeelding 2: Op "studiereis" in Taiwan
Minister Demir aan het woord
"Deze reis dateert uit de periode dat ikzelf nog geen bevoegd minister was, maar het klopt natuurlijk dat de VDAB helemaal niets te zoeken heeft in pakweg Taiwan of Singapore. Dat heb ik mijn leidende ambtenaren bij het begin van deze legislatuur overigens ook heel duidelijk gezegd. Trips naar het buitenland kunnen pas na toestemming van mijn kabinet." (Zuhal Demir, 21jan2026, geciteerd in Doorbraak).
Foei, als je voor zoiets al toestemming moet vragen!
Ze is genomen tijdens een studiereis van enkele VDAB-toplui naar Taiwan, in juli 2023, met aan het hoofd diezelfde Wim Adriaens. Men zou denken dat deze man werk genoeg heeft in Vlaanderen, maar gingen wij in de lagere school ook niet naar de watervallen van Coo en de grotten van Han? En we hebben daar ook veel geleerd.
Tijdens deze studiereis wordt hij (en nog een andere VDAB directeur) begeleid door een jonge Taiwanese dame die fungeert als tolk. Op vraag van Wim begeleidt ze het duo ook buiten het officiële programma. Wanneer haar werkgever weet krijgt van deze buitenschoolse activiteiten (er zou een incident hebben plaatsgevonden), is hij er niet mee opgezet. Het is niet duidelijk of de jongedame als gevolg hiervan ontslagen wordt of dat ze, gewoon, "in onmin" valt, maar ... in nood leert men zijn vrienden kennen. Wim (*) doet haar na een nachtje slapen an offer that she can't refuse: een job als internationaal bemiddelaar bij de VDAB in Vlaanderen. Dat ze de taal niet kan -hoewel wettelijk vereist- heeft geen belang, 't is internationaal. Dat haar diploma niet voldoet maakt ook niet uit en van 't zelfde voor wat betreft het takenpakket voor de functie want dat bestaat nog niet. De wedde wordt alvast opgekrikt en er volgt een zgn. "functieverzwaring", met als aangenaam neveneffect dat ze langer in België kan blijven. Alles op kosten van de overheid -vandaar onze (verkeerde) veronderstelling (b) hierboven.
Wat doet de Taiwanese jongedame? Gezien de strenge regels in België (na één weigering word je gesanctioneerd) aanvaardt ze de job die haar wordt gepresenteerd. Er wordt meteen ook een vaste verblijfplaats voorzien voor haar: een stulp van de begeleidende VDAB directeur, die dientengevolge ook de huur zal innen. Klaar is daarmee kees.
Adriaens weet dat werkelijk niets in dit verhaal volgens de regels is, maar hij is niet bij machte zich tegen zichzelf te verzetten.
Een klokkenluider bij de VDAB stapt uiteindelijk naar het auditcomité. Minister Demir (N-VA), enkele andere ministers en de voorzitter van de raad van bestuur bij de VDAB worden op 4 november 2025 op de hoogte gebracht van het auditrapport. Behalve een brief van Demir met aanbevelingen om zulke affaires voortaan te voorkomen, wordt er niet veel meer over vernomen tot Adriaens midden januari 2026 inziet dat hij beter opstapt. En het weze gezegd: dat-doet-ie.
Enigszins een beetje ongelegen
VRTNieuws zegt het zo: "Het vertrek van Adriaens komt bijzonder ongelegen voor de VDAB, die onderhandelt over een nieuwe beheersovereenkomst. Het Vlaams regeerakkoord wil dat de VDAB zich meer gaat inzetten op kerntaken".
Over het lagere personeel durven we ons niet uit te spreken, maar de VDAB-top houdt zich o.i. wel degelijk bezig met kerntaken, daar steken we onze hand voor in het vuur (Afbeelding 2 hierboven). 't Is niet te begrijpen dat er moet worden bespaard.
Ernstig nu. De VDAB staat voor een immense uitdaging. De volgende maanden komen er tienduizenden werklozen op de markt, van uiteenlopend allooi: profiteurs, minderbedeelden, regelrechte sukkelaars, mensen met zorgtaken, alles en helaas, als er één constante is doorheen de jaren, dan is het dat de VDAB niet het morele gezag heeft om haar publiek aan werk te helpen.
Een moeilijk publiek, zeer zeker. Maar met een jaarlijkse subsidie van 1 miljard EUR moet veel meer mogelijk zijn dan het bekostigen van "studiereizen" naar de andere kant van de wereld en wie weet wat nog allemaal.
(*) de zoektocht naar jobs zit een VDAB'er in het bloed
